Topic: De Telegraaf valt Nederlandse ambassades aan op visumpraktijk

[Prawo]

reiskrant
Visa-perikelen
door door JOS VAN NOORD
Wel eens problemen gehad om voor een vakantieland een visum te bemachtigen? Lukte dat uiteindelijk toch? Of moest de vakantie worden afgeblazen, omdat u er niet in mocht? Dat is deze week mijn vraag aan u.

Ik kom er op doordat ik een paar dagen in Bangkok ben, mijn vroegere woonplaats als correspondent van deze krant. De Thaise toeristenorganisatie, die 50 jaar bestaat, vroeg mij om langs te komen en China Airlines bracht me hier naar toe, omdat deze luchtvaartmaatschappij uit Taipeh, die dagelijks tussen Schiphol en Bangkok vliegt, óók een halve eeuw bestaat en intussen de grootste vervoerder is van Nederlandse toeristen naar Thailand, onze veruit de populairste Azië-bestemming.

Een kwart miljoen Nederlanders gaat hier elk jaar op vakantie, elk van hen krijgt een gratis visum bij aankomst. Bovendien wonen en overwinteren hier vele duizenden Nederlanders. Thailand, verrukkelijk vakantieland en een van de economische tijgers van Azië, verwelkomt ons met open armen.

Daarom zijn veel Thai gefrustreerd en raken zij steeds bozer door de ongastvrije houding van ons land, zo hoorde ik van verschillende kanten. Vakantievisa voor ons land moeten al ruim een maand tevoren worden aangevraagd, worden meestal zonder opgaaf van reden afgewezen of komen, als ze worden toegewezen, dikwijls te laat.

Veel Thaise vakantiegangers, die bijvoorbeeld naar de Keukenhof zouden willen, blazen hun reis naar ons land dan ook maar af. Ook krijg ik hier uit diverse bronnen klachten over een onvriendelijke houding van onze visadienst in Bangkok.

Veel Thai wijken voor een Schengen-visum uit naar de Belgische ambassade. “Daar zijn ze in elk geval een stuk coöperatiever en veel vriendelijker dan bij de ambassade van Nederland,” zei mij Viriya Tanaprakob van China Airlines in Bangkok, dat beweert veel klanten te verliezen door het ontmoedigende beleid van de onze visadienst. “Er zijn veel klachten over uw ambassade”, bevestigde mij marketing manager Teerasak Saejeng.

“Thaise mensen die Nederland willen bezoeken worden dikwijls als honden weggestuurd, soms ook omdat de ambassade beweert maar vijftien visumaanvragen per dag te kunnen behandelen. Holland wil kennelijk geen toeristen. De Nederlandse ambassade is afhoudend, anders dan andere Europese landen, die alles in het werk stellen om Thaise toeristen te lokken en die geregeld wervingsmissies sturen”.

Thaise reisbureaus spreken van opvallend veel annuleringen wegens visaproblemen en beweren herhaaldelijk bij onze ambassade te hebben geklaagd. Ook de Thaise toeristenorganisatie is verbaasd over de afwijzende houding van Nederland: “Thailand wordt overspoeld met Nederlandse vakantiegangers. Waarom mogen wij dan uw land niet in?”

Ik ben benieuwd naar uw ervaringen. Nederlanders kom je overal ter wereld tegen, maar hoe gastvrij zijn wij eigenlijk zelf? Nodigde u wel eens iemand uit, die vervolgens door visaproblemen niet kon komen? Mocht u wel eens een land niet in?

Laat het mij maar weten op checkpoint [AT] telegraaf.nl

Bron (met reacties): De Telegraaf

reiskrant
Visadiensten in den vreemde van tirannie beschuldigd
Schande voor ons land
door door JOS VAN NOORD
AMSTERDAM – Veel Nederlanders in het buitenland voelen zich als vuil behandeld door onze ambassade, vooral als ze er aankloppen om een vakantievisum voor hun buitenlandse partner. Dikwijls valt men dan in handen van lokale krachten van de visadienst, die onze ambassade moeten adviseren, maar daarbij onbehoorlijk en willekeurig te werk gaan.

Er zijn heel veel klachten over de akelige verhoren waaraan degene voor wie een visum is aangevraagd, in de eigen taal wordt onderworpen. Vooral de daarbij gestelde onfatsoenlijke, vaak schokkende en suggestieve vragen wekken veel woede.

Het komt geregeld voor dat de buitenlandse partners van Nederlanders, die een visum hebben aangevraagd voor een toeristisch bezoek aan ons land, tijdens dit verhoor door de visadienst woedend onze ambassade uitlopen. Soms met achterlating van het paspoort. Zo liggen er op de Nederlandse ambassade in Bangkok nog diverse paspoorten die door kwaad geworden visumaanvragers nooit meer zijn afgehaald.

Dit gebeurt niet alleen om de haverklap in de Thaise hoofdstad, waar ik vorige week over schreef, maar op veel meer plaatsen.

Veel Nederlanders durven hun kritiek nauwelijks te uiten. Zij voelen zich ’gijzelaar’ van onze ambassade in het land van hun geliefde: één verkeerde opmerking en je hoeft al helemáál nooit meer op een partnervisum te rekenen.

Er is op dit terrein héél veel mis, zo blijkt uit de stortvloed van reacties op mijn vraag hierover aan de lezers.

Hoogste tijd dat onze minister van Buitenlandse Zaken hier eens flink de bezem doorheen haalt.

Veel kritiek is er ook op de marechaussee op Schiphol. Want ook daar hangt het er maar net van af hoe bij deze dames en heren toevallig de pet staat: buitenlandse toeristen, vooral als ze een zonnige kleur hebben, worden dikwijls urenlang vastgehouden op Schiphol. Zogenaamd voor nader onderzoek, ook al zijn hun papieren in orde en beschikken ze over een door onze ambassade na uitgebreide casestudie afgegeven visum. „Uw visum is geen enkele garantie”, snauwde zo’n geüniformeerde vlerk laatst naar een Thais meisje, dat met haar Nederlandse vader in de rij stond bij de paspoortcontrole. „De beslissing of u erin komt, nemen wíj!”

Welkom in Nederland!

De hele sfeer rondom een visumaanvraag op zo’n Nederlandse ambassade wordt door menigeen als uitgesproken negatief en ontmoedigend omschreven. Bepaald geen leuke start voor een gezellige vakantie. Velen vragen zich af waarom een toeristenvisumprocedure voor een buitenlander die (blijkens zijn paspoort) al eerder in Nederland is geweest, elke keer weer tot in het meest futiele detail moet worden herhaald. Dat hele treitercircus opnieuw! Telkens terugkomen met weer nieuwe papieren, formulieren, werkgevers- en bankverklaringen, een officieel gelegaliseerde uitnodiging met sponsor-verklaring en een uiteenzetting van de relatie, salarisstroken, polis van medische reisverzekering, geconfirmeerde hotelreservering mét betalingsbewijs, bewijzen van burgerlijke status en van goed gedrag, kopieën van koopaktes van de eigen woning in het land van herkomst, garantiestellingen van familie en hun woongemeenten in Nederland en, allerbelangrijkst, een vliegticket met geconfirmeerde terugvlucht, alles weer opnieuw. Dan nóg is het maar de vraag of je een visum krijgt. En waarom moet dan iedere keer wéér aan een eerzame vrouw van achter in de vijftig worden gevraagd of ze misschien toch niet stiekem van plan was om in Amsterdam op de Wallen te gaan werken? Weer die impertinente vragen! Kan onze ambassade niet gewoon een dossier bijhouden?

Tegen de verantwoordelijke consuls zou ik willen zeggen: behandel de inwoners van uw gastland zoals u zelf behandeld wilt worden! Maar in plaats van Nederland fatsoenlijk te vertegenwoordigen, blijken veel partylopers van onze visadienst, gezien al uw reacties, een schande voor ons land. Volgende week meer.

jvnoord [AT] telegraaf.nl

Bron (met reacties): De Telegraaf

Op 10 april 2010 verscheen deel 3

reiskrant
Buitenlandse Zaken: onze ambassades doen het prima!
Veel Visa-verdriet
door door JOS VAN NOORD

AMSTERDAM – Twee werelden. Lezers overstelpen mij met hartverscheurende verhalen over tegenwerking van onze ambassades, zodra zij een vakantieliefde of buitenlandse partner voor een korte vakantie naar ons land uitnodigen. Maar op die ambassades zijn ze zich van geen kwaad bewust! Onze consuls zelf vinden dat ze het prima doen.

Juist dit weekeinde heeft de visadienst van onze ambassade in Bangkok overuren gedraaid om de Thaise vakantiegangers die naar de Keukenhof willen, tijdig hun visum te bezorgen, zo meldt mij een ambassadezegsman.

Ze hebben er het ’oranje tapijt’ uitgerold: een versnelde procedure!

Wat toevallig nou

De visaperikelen houden de gemoederen flink bezig, sinds de directie van de grootste luchtvervoerder tussen Amsterdam en Bangkok bij mij z’n beklag deed over het grote aantal tickets van Thaise reizigers, dat telkens moet worden geannuleerd, omdat hun visumverzoek door onze ambassade is afgewezen.

Op mijn lezersvraag of uw vakantie wel eens misliep doordat u geen visum kreeg, werd ik overspoeld met honderden reacties, vooral van lezers die geen goed woord overhebben voor onze diplomatieke missies in den vreemde.

Maar dat Nederland het braafste jongetje van het Schengenklasje is, wordt door Buitenlandse Zaken ontkend. „De ambassade in Bangkok wijst slechts 7 procent van alle visumaanvragen af.

Bij de Belgen is dit 8,7 procent en bij de Duitsers 12 procent,” aldus een zegsman van dit departement.

Niet wordt ontkend dat buitenlanders die een Nederlands vakantievisum hebben gekregen, zich in sommige gevallen na hun vakantie op onze ambassade moeten afmelden, binnen drie dagen.

Ik zie het al dat alle kwart miljoen Nederlanders die jaarlijks in Thailand op vakantie gaan, zich na afloop moeten afmelden bij de Thaise ambassade in Den Haag!

Het levert vaak praktische problemen op. Een lezer schrijft mij dat zijn Balinese vriendin, enkel om die reden, via Jakarta terug moet reizen, terwijl er vanuit Europa directe vluchten zijn naar Bali.

Het is, volgens Buitenlandse Zaken, een eis van de IND, van Justitie dus. De IND eist inderdaad steeds meer garanties en dat heeft natuurlijk alles te maken met de toenemende weerzin, ook in de politiek, tegen het grote aantal illegalen in ons land.

Maar wie alle reacties doorleest, zoals ik dat altijd heel zorgvuldig doe, kan niet anders dan concluderen dat er daarbij ook héél wat misgaat. Veel schrijnende gevallen.

Zo is er bijvoorbeeld het verhaal van Carla van Hulle, die een half jaar vakantie nam om in Oeganda als vrijwilligster in een weeshuis met aidskinderen te werken. In het kader van de fondsenwerving nodigde zij een maatschappelijk werker van het weeshuis uit voor een bezoek aan ons land en zij maakte alle papieren en garantieverklaringen in orde.

Maar onze ambassade werkte tegen, kwam telkens met nieuwe eisen en ondanks vele protesten kwam er geen visum. De betreffende sociaal werker werd door onze visadienst in Kampaka als een hond behandeld.

Uiteindelijk schakelden de organisatoren de Belgische ambassade in en binnen twee weken was er een visum.

Anderhalve maand is de Oegandese fondsenwerver in Nederland geweest en met een enorm bedrag voor het weeshuis keerde hij terug, maar die eer komt de Nederlandse diplomaten in Kampala niet toe!

Zo kreeg ik vele tientallen schokkende reacties, ook van getergde lezers die hun beklag deden bij de Ombudsman en bij de marechaussee op Schiphol, want die blijkt nog altijd een staat binnen onze staat.

Want wie voor z’n vakantielief, buitenlandse familie of zakenrelatie eenmaal een visum heeft bemachtigd, die is er nog niet.

Dan wordt zo’n buitenlandse gast na een lange reis op Schiphol gerust nog een halve dag vastgehouden, zeg maar gedetineerd, en krijgt de afhaler opdracht om thuis nog eens allerlei bewijsstukken en documenten te gaan ophalen.

Wie erover klaagt bij Buitenlandse Zaken, wordt naar de IND verwezen. Die verwijst vervolgens naar de marechaussee en daar verwijzen ze je weer naar de ambassade.

Veel lezers suggereren, ook al in het kader van de eenwording én de benodigde bezuinigingen, één Europese ambassade, in elk geval één Europese visadienst. Maar ik moet bij Europa altijd denken aan de verkiezingsleus van Koot en Bie: Samen voor ons eigen!

jvnoord [AT] telegraaf.nl

Bron (met reactie): De Telegraaf

[LiFenTon2005]

Als je de reakties ook leest, heel herkenbaar! Kan hij ook uitbreiden naar de Belgische vertegenwoordigingen!
Worden te weinig klachten tegen het locale personeel ingediend.Blijkbaar weet de leiding niet hoe de clienten worden behandeld.Of hebben het te druk met PR zaken?
Zijn beslist geen incidenten, maar meer "normale" gang van zaken.Geldt ook voor het personeel van( veel van) de Belgische Ambassades en consulaten ( oa Rabat). Met andere landen heb ik geen ervaring, dus kan ik niet over oordelen.

[Jake]

Het lijkt alsof de ambassades en consulaten onder redelijk grote druk van Den Haag staan. De medewerkers die zich bezighouden met de zakelijke kant geven mij vaak de indruk dat ze heel blij zijn zich niet met de consulaire zaken te bemoeien.

Enige jaren geleden werden plotseling overal ter wereld bij Nederlandse ambassades en veel consulaten een afsprakensysteem voor visa en paspoorten ingesteld. De mogelijkheid om even snel iets te regelen is jammergenoeg helemaal verdwenen. Waarschijnlijk had een ambtenaar in Den Haag iets gelezen over KPIs en besloten er een mooie casus van te maken met alle red tape vandien. Omdat het zo snel over de ambassades verspreidde heb ik tevens het idee dat er (bijna) geen input van front liners wordt gebruikt.

M.a.w. we moeten niet te veel afgeven op de vertegenwoordigingen, maar we moeten ons richten op Den Haag. Daar komen de opdrachten voor de vertegenwoordigingen vandaan.

[Road Runner]

Het lijkt alsof de ambassades en consulaten onder redelijk grote druk van Den Haag staan. De medewerkers die zich bezighouden met de zakelijke kant geven mij vaak de indruk dat ze heel blij zijn zich niet met de consulaire zaken te bemoeien.

Enige jaren geleden werden plotseling overal ter wereld bij Nederlandse ambassades en veel consulaten een afsprakensysteem voor visa en paspoorten ingesteld. De mogelijkheid om even snel iets te regelen is jammergenoeg helemaal verdwenen. Waarschijnlijk had een ambtenaar in Den Haag iets gelezen over KPIs en besloten er een mooie casus van te maken met alle red tape vandien. Omdat het zo snel over de ambassades verspreidde heb ik tevens het idee dat er (bijna) geen input van front liners wordt gebruikt.

M.a.w. we moeten niet te veel afgeven op de vertegenwoordigingen, maar we moeten ons richten op Den Haag. Daar komen de opdrachten voor de vertegenwoordigingen vandaan.

Op de vertegenwoordiging is in sommige gevallen ook wel wat aan te merken. Alleen al bij aanvraag van toeristen visum voor mijn vriendin vond de medewerkers van de ambassade het noodzakelijk om dossier vol met leugens te zetten. Dit kan maar met 1 bedoeling wezen om bewust een reden te maken om visum te weigeren. En het gebeurde om zeer slinkse wijze kan als ik er nu nog aan denk nog steeds woest om worden. Uiteindelijk hebben we bezwaar gewonnen en is ze alsnog in Nederland geweest. Maar dit heeft ons vertrouwen in de eerlijkheid van de ambassade voorgoed weg genomen. En zo zijn er helaas vele verhalen van ambassades.

Groet,
Road Runner

[LiFenTon2005]

@ Jake, we hebben het in China meegemaakt vorig jaar en 2008 , dat de ambassade en consulaten aanwijzingen van MinBuZa en zelfs IND gewoon negeerden.Ging toen over onwettige eisen van de ambassade mbt legalisaties, die in strijd waren met de Chinese wetgeving mbt vertalingen en legalisaties door Notary Office .
Tot op heden is er verschil in de info op de MinBuZa site en HollandInChina ( Ambassade)
Dus de vertegenwoordigingen gaan niet altijd vrijuit.
Blijkbaar worden er vanuit het buitenland  idd te weinig klachten ingediend mbt disfunktioneren van vertegenwoordigingen.
En bij de Belgische vertegenwoordigingen is het mbt de partners van in B wonende Nederlanders regelmatig eindeloos tijdrekken en vertragen/afwijzen , of een aanvraag C visum insturen naar DVZ als zijnde aanvraag D visum.Wat je ook als valsheid in geschrifte zou kunnen aanmerken.

[peter van der m.]

op de ambassade in Manilla is het niet anders.
de aanvragen en de intake gesprekken gaan door een local.
En hoor ook vaak dat om het op zijn Hollandsch te zeggen er een air van NSB praktijken om heen geurt.
Veel locals zijn niet objectief (ingegeven door de baas cg Denhaag/consul??) en zijn erg streng
om iemand de bibbers te geven en zo wellicht een foutje maakt en zo dus de aanvraag word geweigerd.

Laatste keer dat ik mijn inmiddels ex-schoonmoeder uitnodigde was het ook moeilijk.
ze was al 2 keer geweest en overduidelijk ook terug gekeerd.
maar nog nooit was de aanvraag zo lastig.
Ze moesten en zouden perse de vtv kopie hebben van mijn toenmalige echtgenote, en dat terwijl we dus toen al meer dan 6 jaar samen waren.
aangezien we dus net met de verlening bezig waren kon dit niet.
de bevestigingsbrief van de ind dat de aanvraag in behandeling zou worden genomen was niet voldoende en ze gingen checken bij de IND over haar status.

voelde allemaal erg wantrouwend aan, terwijl schoonmoeder al meerdere keren was geweest.
 en dus de logische gedachte die wij hadden dat deze aanvraag makkelijker zou zijn.

ik heb het stukje in de telegraaf al eerder gelezen en kon me erg vinden in de kritiek die erg geuit werd op de werkwijze.

[Goofy]

Ik vermoed dat een ieder hier wel zowel positieve als negatieve ervaringen hebben met de verschillende (Nederlandse) ambassades / consulaten in de landen waar wij verblijven of waar onze buitenlandse partner vandaan komt. Hierbij moet ik wel melden dat veelal de positieve ervaringen worden ondergesneeuwd (in herinnering) door de negatieve. (Dit zegt dus niets over of er meer positieve of negatieve meldingen zijn).

Overigens ken ik een journalist die de (nieuwe) ambassade redelijk op de kast had (om nog exacter te zijn de vrouw van de ambassade). Dit in verband met een publicatie die hij had gemaakt aan de hand van hun eerste feest die gegeven was. Hij is gehuwd met een lokale dame uit het betreffende land en heeft zover ik weet geen negatieve gevolgen gehad op visum aanvragen voor zijn vrouw. In ieder geval zijn ze gezamenlijk verschillende keren nog in Nederland geweest na die publicatie. Waarbij ik weet dat ze ten tijde van de publicatie geen multi-entrance visum had. Bekennelijk is de betreffende kritiek die hij geuit had bij gelegd / gezien dat het meer ging om een cynische opmerking.

Een link betreffende dit voorval: http://www.distrifood.nl/web/Nieuws/Buitenland/Buitenland-artikel/124534/Rookworst-geweerd-op-beurs-Jakarta.htm

[Prawo]

Het oorspronkelijke bericht is inmiddels aangevuld met deel drie van de artikelenreeks over de visumperikelen.