Topic: Help, zo druk met geregel, dat je de relatie soms vergeet???? :(

[Slowjamz]

Ik weet niet waar dit hoort, dus heb ik het maar bij algmeen gepost. Ik heb een probleem...

Ik vraag me af of ik de enige ben die soms het gevoel heeft alsof ik niet in een normale relatie zit? Het is me soms te ‘zakelijk’ en de liefde en echt tijd voor elkaar is ver te zoeken. Omdat ik nu in Nederland zit en mijn vriend in Belgie vanwege angst om opgepakt te worden, bellen we eigenlijk alleen maar zo’n 1 keer per week. Vaak uit mijn initiatief, omdat hij altijd blut is. Elkaar zien gaat nu even niet, omdat hij en ik ons dat financieel niet kunnen veroorloven.

Als we bellen dan bespreken we eigenlijk alleen dingen die er nog geregeld en gedaan moeten worden voordat ik dus naar Belgie ga, wat nog even op zich moet wachten omdat ik nog aan het sparen ben. Soms doen onze telefoongesprekken mij pijn. Ze zijn zo onpersoonlijk. Er word niet gekletst, gelachen, er is geen diepgang, geen lieve woordjes, alleen een standaard “hoe gaat het met je?” aan het begin en een vlugge “ik hou van je” op het einde en tussendoor dat eindeloze geregel…"vandaag doe je dit, morgen dat…heb je werk? Hoeveel heb je al gespaard? hoe doen we dat met je geboorteakte? Via advocaat of ambassade? Ben je ondertussen al aan het sparen ervoor? En daarnaast ook een hoop geklaag…Het gaat slecht, hij verdient te weinig, hij werk teveel of dan is ie weer ontslagen, het schiet niet op etc etc." En zo gaat het door met een hoop irritatie van zijn kant soms.

Nu is mijn vraag…hoe is het bij jullie? Worden jullie ook meegesleurd in dat 'constante geregel' dat er haast niet meer van een relatie te spreken is, veel stress en een hoop geregel dat jullie hoofd nergens anders naar staat? Of hebben jullie daar en tegen nog gewoon altijd veel tijd voor elkaar en is er nog ruimte voor een goed gesprek en aandacht voor elkaar? Want ik twijfel soms erg of het hem nog wel om mij gaat of alleen om papieren.

[idealist]

Hoe was jullie relatie daarvoor dan?

[richardv]

Nu is mijn vraag…hoe is het bij jullie? Worden jullie ook meegesleurd in dat 'constante geregel' dat er haast niet meer van een relatie te spreken is, veel stress en een hoop geregel dat jullie hoofd nergens anders naar staat? Of hebben jullie daar en tegen nog gewoon altijd veel tijd voor elkaar en is er nog ruimte voor een goed gesprek en aandacht voor elkaar? Want ik twijfel soms erg of het hem nog wel om mij gaat of alleen om papieren.

Een paar jaar geleden zaten wij ook in het "regel proces"
Ja het klopt dat je dan veel praat over hoe en wat er moet gebeuren.
Echter domineerde dit niet onze relatie.
We telefoneerden bijna elke dag met Skype en hadden genoeg ruimte en aandacht voor elkaar.
In een later stadium begonnen we eerst een uurtje met Nederlands oefenen en daarna nog een uurtje social talk.
Nee, ik herken mijzelf niet in jullie situatie...

[marja]

Voor mij is het alweer een tijdje geleden maar ook ik herken mij niet in jouw situatie. De telefoontjes waren juist iedere keer weer een hoogtepunt voor ons. Heelrlijk even elkaar te horen en te spreken over van alles en nog wat. Ook wel over de dingen die geregeld moesten worden dat hoorde er bij. Bij ons duurde het meer dan 1 jaar voor er eindelijk toestemming gegeven werd. Maar juist ons vele contact hield ons sterk. Als het zo gegaan zou zijn als jij het nu mee maakt zou het denk ik nooit zover gekomen zijn. Het moet een sterke liefde en wederzijds vertrouwen zijn om deze moeiljke tijd te kunnen doorstaan.  Succes en sterkte in ieder geval.

[Aletta]

Ik herken het een klein beetje. Vooral in de tijd dat er ineens veel papieren geregeld moesten worden waren er soms zakelijke gesprekken. Maar naast die zakelijke gesprekken namen we dan ook bijvoorbeeld de volgende dag de tijd om weer eens lekker via de webcam te chatten of smsjes uit te wisselen. Gewoon even lekker kletsen zonder te praten over papierwerk, even tijd nemen voor onszelf.

[Prawo]

Worden jullie ook meegesleurd in dat 'constante geregel' dat er haast niet meer van een relatie te spreken is, veel stress en een hoop geregel dat jullie hoofd nergens anders naar staat? Of hebben jullie daar en tegen nog gewoon altijd veel tijd voor elkaar en is er nog ruimte voor een goed gesprek en aandacht voor elkaar? Want ik twijfel soms erg of het hem nog wel om mij gaat of alleen om papieren.

Ik zie regelmatig gebeuren dat als de strijd om de papieren dan eindelijk voorbij is er zoveel gemeenschappelijks wegvalt dat het eindelijk samen zijn in de relatie daartegen niet bestand blijkt.