Niet samengewoond maar Metock niet van toepassing
In onderhavige zaak hebben de partners niet samengewoond in de andere lidstaat. Ze beroepen zich op het Metock arrest, waarin staat dat eerder samenwonen niet relevant is.
Dit arrest wordt echter niet van toepassing geacht omdat de situatie niet vergelijkbaar is.
LJN BH2718, Rechtbank 's-Gravenhage, Awb 08/4100
Datum uitspraak: 04-02-2009
Datum publicatie: 12-02-2009
Rechtsgebied: Vreemdelingen
Soort procedure: Eerste aanleg - meervoudig
Zittingsplaats: Middelburg
Zaaknummers: Awb 08/4100
Richtlijn 2004/38/EG / familielid van een gemeenschapsonderdaan / declaratoire werking / Metock / deugdelijk bewezen duurzame relatie
Vervolgens dient teworden beoordeeld of verweerder terecht het standpunt heeft ingenomen dat eiseres niet als familielid van een gemeenschapsonderdaan kan worden aangemerkt. Naar het oordeel van de rechtbank is hiervoor de relatie tussen eiseres en (echtgenoot) in Spanje bepalend en dient eiseres aan te tonen dat daar reeds sprake was van een duurzame relatie in de zin van de artikel 3 van de Richtlijn.
De stelling van eiseres dat de plaats van het ontstaan van een familieband met een gemeenschapsonderdaan sinds het arrest Metock niet meer van belang is, is niet houdbaar reeds vanwege het feit dat die casus niet vergelijkbaar is met de onderhavige. Metock was een uitgeprocedeerde asielzoeker van Kameroense nationaliteit die in Ierland verbleef en daar in het huwelijk was getreden met een Britse onderdaan die in Ierland rechtmatig verblijf had.
De aanvraag om verblijf in Ierland bij deze gemeenschapsonderdaan was afgewezen omdat Metock niet aan de voorwaarde van voorafgaand legaal verblijf in een andere lidstaat voldeed.
Het verschil met onderhavige zaak is dat men in dat geval verblijf beoogde in een lidstaat waarvan geen van beiden de nationaliteit bezat. Voorts stond het bestaan van de familieband in gastlidstaat Ierland in de zaak Metock nimmer ter discussie. Het beroep op dit arrest kan derhalve niet slagen. Bovendien kan uit de rechtsoverwegingen 93 en 99 van het arrest Metock worden afgeleid dat de familieband in ieder geval in de gastlidstaat waar de gemeenschapsonderdaan zijn recht van verblijf uitoefent, moet bestaan.
Als je de motivering leest van de rechtbank, zakt je broek op je enkels ;....
6. Blijkens het bestreden besluit heeft verweerder reeds als uitgangspunt gehanteerd dat (echtgenoot) in Spanje gewoond heeft. Voorts heeft verweerder desgevraagd ter zitting verklaard dat evenmin in geschil is dat (echtgenoot) in Spanje werkzaam is geweest.
De rechtbank stelt op basis van het voorgaande vast dat (echtgenoot) gemeenschapsonderdaan is.
7. Vervolgens dient te worden beoordeeld of verweerder terecht het standpunt heeft ingenomen dat eiseres niet als familielid van een gemeenschapsonderdaan kan worden aangemerkt. Naar het oordeel van derechtbank is hiervoor de relatie tussen eiseres en (echtgenoot) in Spanje bepalend en dient eiseres aan te tonen dat daar reeds sprake was van een duurzame relatie in de zin van de artikel 3 van de Richtlijn.
..9. Eiseres heeft ten bewijze van haar relatie met (echtgenoot) in gastlidstaat Spanje een afschrift overgelegd van een Spaanstalige huurovereenkomst die zij met een anderepartner in Puerto de Sagunto is aangegaan. Tevens heeft zij een uittreksel uit het gemeentelijk register overgelegd waaruit blijkt dat zij in de gemeente Sagunto stond ingeschreven. Voorts blijkt uit een document waarbij aan (echtgenoot) een N.I.E. nummer is toegekend dat hij in Begur (Girona) woonachtig was. Volgens een brief van 20 december 2007 die zich in het dossier bevindt hebben eiseres en (echtgenoot) in Spanje samengewoond, al hadden zij wel ieder een eigen adres. Ter onderbouwing van het voorgaande heeft eiseres nog een schriftelijke verklaring d.d. 16 december 2007 van de heer (naam), een collega van (echtgenoot), overgelegd.
Op basis van het voorgaande is de rechtbank met verweerder van oordeel dat van een deugdelijk bewezen duurzame relatie in de zin van artikel 3 van de Richtlijn geen sprake is. De verklaring van (naam) doet hieraan niet af, nu de informatie uit deze bron niet objectief is.
10. De stelling van eiseres dat de weigering om haar een document te verstrekken strijd oplevert metartikel 8 van het EVRM en het discriminatieverbod van artikel 14 van het EVRM onderschrijft de rechtbank niet. Een mogelijke schending van artikel 8 van het EVRM kan niet leiden tot afgifte van het gevraagde document, hooguit tot afgifte van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd, indien daartoe een aanvraag is ingediend.
Van strijd met het discriminatieverbod van artikel 14 van het EVRM is naar het oordeel van de rechtbank evenmin sprake. Eiseres voldoet immers niet aan de voorwaarden die de Richtlijn en de Nederlandse wet- en regelgeving stellen om te worden aangemerkt als familielid van een gemeenschapsonderdaan. Niet valt in te zien waarom er in een dergelijk geval sprake is van discriminatie.
11. Op grond van het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat verweerder op goede gronden heeft vastgesteld dat eiseres geen familielid is in de zin van artikel 2, tweede lid, van de Richtlijn. Verweerder heeft derhalve in bezwaar de weigering tot afgifte van een document zoals bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vw 2000 terecht gehandhaafd.
12. Het beroep is ongegrond.
