Na een uurtje bladeren op deze site ben ik diep onder de indruk van de strijd die jullie allemaal leveren tegen het Nederlandse (on)recht, en de expertise die jullie onderhand verzameld hebben.
Ik ben een 22-jarige biologiestudent. Via een sportvereniging heb ik een geweldig, lief, intelligent meisje (24) uit Somalie leren kennen. Ze woont in een AZC, heeft één afwijzing gehad, en haar procedure komt binnenkort voor de rechter.
We bezoeken en bellen elkaar dagelijks, wisselen boeken uit, koken voor elkaar, zijn een paar keer uit eten geweest. Allemaal heel onschuldig, maar ik merk dat we steeds closer worden.
Nu ja, u voelt ‘m al aankomen…
Ik wil haar (en mezelf) geen valse hoop geven!
De kans dat zij opnieuw een afwijzing krijgt is reëel. (en onbegrijpelijk, gezien haar redenen om asiel aan te vragen – vrijwillig teruggaan naar Somalie zal ze nooit).
Ik voldoe niet aan de 120%-eis, woon op kamers en ik ben op z’n vroegst pas over twee jaar afgestudeerd.
Ik weet dat het een onmogelijke vraag is, voor u en voor mij, maar ik vraag toch uw advies/inschatting.
Stel dat we doorzetten, maken we een kans? Of het is beter om er nu mee op te houden en verdere ellende te voorkomen?
Alvast bedankt en iedereen succes gewenst!
