Topic: Mijn partner is illegaal en opgepakt, wat nu?

[tooru]

Ik zit met een moeilijk geval en hoop echt dat iemand me kan helpen, want het ind is gewoon niet behulpzaam.

m'n partner is illegaal en opgepakt.
we hebben elkaar 10 maanden geleden op mijn werk ontmoet, het was voor mij liefde op het eerste gezicht. ik ben een prostituee en hij was mijn klant. ik sliep op mijn werk en hij woonde op een kamer met een vriend, dus we zijn vrij snel gaan samenwonen omdat zo veel mogelijk bij elkaar wilden zijn.
ik vondt het echter wel vreemd hij voordien op 40-jarige leeftijd met een vriend op een kamertje woonde, niet wit werkte, zijn post niet thuis kon ontvangen en zich niet bij mij wilde laten inschrijven. dus ik vroeg 'm voor de grap of hij illegaal was en zo kwam ik er achter dat hij dat was. dit heeft niks veranderd aan mijn toekomstplannen met hem, hij is een eerlijke hardwerkende vent, en met hem wil ik oud worden. het is mijn schuld dat hij nu in een cel zit te wachten op uitzetting of naar een detentiecentrum toe moet. ik wilde 'm nog wat langer bij me houden voordat ik zeker wist of het mogelijk was om hem legaal weer terug te halen nadat ie terug zou gaan naar land van herkomst. we hebben te lang gewacht en nu moeten we nog langer wachten om weer samen te zijn.
sinds ik wist dat hij illegaal was ben ik bezig geweest met uitzoeken hoe hij hier zo snel mogelijk  legaal kon worden, maar door mijn beroep is dat behoorlijk moeilijk i.v.m. inkomsten. ik kan ermee smokkelen en opgeven wat ik wil, maar hoeveel moet dat zijn voor iemand in mijn bedrijfstak? ik sta geregistreerd als zelfstandig ondernemer, maar ik zal toch moeten melden wat voor bedrijf ik heb.
ik wordt om mijn beroep nergens serieus genomen en overal krijg ik denigrerende reacties. ik wordt van het kastje naar de muur gestuurd.

ik hoop dat ik hier wel hulp en advies kan vinden. over wat en hoe ik moet doen en wat de snelste weg is.

[tooru]

sinds gisteren kan ik niet meer eten drinken of slapen, ik hoop echt dat ik snel hulp krijg. ik heb al 4 pakjes sigaretten op. om zo in onwetendheid te moeten wachten is een hel. elk uur lijkt wel een dag te duren, en dan heb ik nog m'n vrijheid, voor hem zal het nog wel veel erger zijn. maar daar houden de vreemdelingendienst en andere instanties van de overheid geen rekening mee.
ze zouden me vanochtend bellen om informatie te kunnen geven over wat er met hem gaat gebeuren.
ondertussen ben ik om 11 uur zelf maar gaan bellen, en ben blijven rondzeuren, om er om 5 uur s'middags pas achter te komen waar ie vastgehouden wordt en of ik 'm ook kon zien. maar meer informatie kon er ook echt niet vanaf.
snappen ze dan niet door wat voor hel jij en je partner gaan als je elkaar kwijtraakt en niet weet wat er gaat gebeuren?

[Goofy]

Mijn gevoel zegt dat je het beste contact op kan nemen met een advocaat in vreemdelingen recht. Dit vooral omdat je vriend nu vast zit, deze kan misschien ook wel verder helpen met je relatie.

Betreffende je beroep geldt ook voor de IND dat je zelfstandige bent. Dan moet je bedrijfs resultaten over een behoorlijke periode overleggen. Ik heb uiteraard geen ervaringen of de IND moeilijk doet met bepaalde bedrijfstakken.

Is het een overweging voor jullie om het geheel in Indonesie voort te zetten? Bekijk ook dergelijke oplossingen.

[tooru]

goofy, dank je voor je reactie.

hij heeft al een advocaat toegewezen gekregen, die zogenaamd gespecialiseerd is in vreemdelingenrecht. maar toen ik haar naam hoorde zonk me moed in de schoenen. deze advocaat is berucht om haar slechte prestaties. dit weet ik van meerdere personen die haar ook hebben gehad in andere soort zaken. ze is helemaal niet gespecialiseerd in dit gebied. ze werkte bij hen juist alles tegen, en nu merk ik ook bij ons. toen ik mijn partner op het bureau vroeg of hij al een advocaat had en voor advies hij heeft gekregen hoorde ik dat ze hem heeft gezegd alles maar gewoon af te wachten, ze wist nog niks van wat er zou gebeuren of eventuele mogelijkheden en ze zei dat we niks kunnen doen, ook niet om eerder te kunnen vertrekken. dit soort adviezen geeft dat kreng aan al haar klanten.
nou ik ga dus niet bij de pakken neerzitten omdat eén slechte advocaat dat adviseerd. dus ik begon vanmorgen meteen weer rondt te bellen om te kijken of ik wat meer te weten kon komen, en ik kreeg behoorlijk tegenstrijdige antwoorden, dat er wel mogelijkheden waren om zijn terugkeer naar indonesie te bespoedigen! (we willen dat hij zo snel mogelijk terug gaat, want dan is hij waarschijnlijk ook sneller weer thuis bij mij) natuurlijk wou ik even van die advocaat weten  waarom zij de boel tegenwerkt, ik heb haar vandaag de hele dag geprobeerd te bereiken, maar mevrouw had haar telefoon uit staan.
gelukkig heb ik nu een veel betere advocaat gevonden. en ik hoop dat die de zaak kan overnemen.

wat zijn bedrijfsresultaten en hoe lang is die behoorlijke periode dan? m'n boekhouder is niet echt behulpzaam hierin.

als je alles volgens het boekje doet, hoe snel kan hij dan weer terug zijn in nederland?
ik hoorde van een collega dat een ander meisje precies in het zelfde schuitje zat en dat haar vriend ook werd uitgezet naar egypte. binnen twee maanden hadden ze al een verblijfsvergunning, en dat terwijl hij alweer terug in nederland was! klopt dit verhaal denk je? en hoe is dit mogelijk?

meeverhuizen naar indonesie is helaas echt de laatste optie. ik ben bang dat ik me daar niet zal kunnen aanpassen, geen baan zal kunnen vinden omdat ik geen diploma's heb, geen goede toekomst voor onze toekomstige kinderen zal kunnen geven, en geen indonesisch spreek. we willen niet nog verder in de problemen komen dan dat we nu al zitten.

het voordeel van deze toestand is dat ik sinds woensdag al 4 kilo afgevallen ben. ik heb sindsdien namelijk niet meer kunnen eten of drinken goh, wat een wonderdieet. en m'n flatulentie is ook oppeens over. 
ik denk dat hij mij bij terugkomst wel niet meer zal herkennen omdat ik dan de helft van mezelf zou zijn. 
gelukkig heb ik vannacht wel even 4 uurtjes kunnen slapen.

[Trappertje]

Tooru,

Ik heb hier je volledige verhaal gelezen. Bij BP was het wel een beetje summier allemaal.

Maar, wat ik niet begrijp. Waarom zou jij niet naar Indonesië kunnen gaan? Jij geeft aan geen diploma te hebben. Ok, dat kan ik volgen. Maar, wat houdt je tegen om je beroep voort te zetten? Je inkomsten zullen minder zijn, maar het zal voldoende zijn om van te leven en nog wat over te houden. En daar hoef je, voor zo ver ik weet, geen diploma voor aan de muur te hangen. Dat is hier ook niet het geval. Althans ik heb nog nooit gehoord dat je kon afstuderen op wat jij doet.

Ik probeer niet te denigrerend te doen. Ik vind dat je een zeer eervol beroep hebt. Het oudste beroep van de wereld en ik ben bij dat dit bestaat. Maar ik vind het onzin dat jij dit niet kan doen in Indonesië. Als je de belangrijkste details maar weet. En dat is makkelijk genoeg om te leren. Daar heb je je partner voor.

Groetjes,

Ad

[tooru]

bedankt dat je de tijd hebt genomen om mijn verhaal te lezen en voor de reactie.

maar je denk toch niet dat ik dit beroep de rest van mijn leven wil blijven doen? ik vindt het een pracht beroep (alleen al omdat ik me zo normaal voel door sommige rare kwibussen die ik dagelijks over de vloer krijg) maar als het aan mij lag was ik gisteren al gestopt. het is fysiek en emotioneel heel zwaar, ik blijf dit alleen maar doen omdat ik nergens anders een hoger bedrag dan 1000 euro kan verdienen. het maakt mij niet uit of ik rijk of arm ben, maar genoeg wit inkomen is wel nodig om hem hier legaal terug heen te halen. ook is het in Indonesie geen officieel erkend beroep en zal ik dus helemaal geen rechten hebben, omdat het hier legaal is ben ik beschermd; tegen doorgedraaide klanten zowel als slechte "huurbazen" en pooiers.
veel mensen zeggen: waarom zoek je geen normale baan?
na een half jaar bijna alleen maar bezig te zijn geweest om te solliciteren naar werk wat wel genoeg inkomen zou opleveren en uitzicht op een jaarcontract was ik het zat. ik kreeg niets dan een depressie van alle afwijzingen, schulden, ben bijna m'n huis uitgezet en m'n relatie leed eronder.
voorlopig blijf ik dit dus doen totdat hij een verblijfsvergunning krijgt. dan kunnen we allebei weer terug naar school en samen aan onze toekomst werken.

[tooru]

het gaat wel al wat beter met ons. hij is gisteren in het detentiecentrum aangekomen en heeft nu al vrienden gemaakt. de bewakers schijnen hem ook te mogen. ik hoef dus niet bang te zijn dat iemand hem daar kwaad doet. alles is nu een stuk kalmer en ik hou me alleen gefocust op hoe het met hem gaat en hoe ik hem zo snel mogelijk terug kan krijgen.
we hebben vandaag meerdere keren gepraat over de telefoon, daarna kon ik eindelijk weer wat eten en drinken.
we moeten sterk en kalm zijn, een strategie bedenken en die uitvoeren.
we hopen dat ie voor nieuwjaar weer terug in zijn thuisland is. dan kom ik daar ook en gaan we trouwen.
daarna gaan we de procedure in gang zetten.
alles stap voor stap totdat we die kl*te IND in een hoekje hebben en ze ons gewoonweg niet kunnen weigeren.

[Prawo]

Als Utrecht niet te ver is, stuur mij dan een pb.

Detentiecentrum Zeist ligt hier ook bijna om de hoek.

Jij hebt neem ik aan de NL nationaliteit.
Een EU nationaliteit zou de zaak een stuk makkelijker maken.

Als je hem na zijn uitzetting volgend jaar hierheen wilt halen, zul je als zelfstandige over 2007 straks een winst moeten aantonen van bijna € 24.000.
Bespreek met je boekhouder of dat haalbaar is.