Stichting Mixed-Couples
Actuele Issues => Voorpaginanieuws => Topic gestart door: Prawo op 04 januari 2010, 22:22:25
-
Wereldomroepcorrespondent Geert Groot Koerkamp trouwde bijna 12 jaar geleden met een Russin. Zolang Geert en zijn gezin in Rusland wonen, is dat geen probleem.
Maar terugkeren naar Nederland zit er niet in vanwege de belemmeringen die de Nederlandse wetgeving opwerpt.
Een column.
'Naar Nederland? Niet doen. Veel te lastig en alle kans dat het niet lukt.' Aldus het advies dat een, let wel, Nederlandse diplomaat ooit gaf aan een kennis die met zijn Russische vrouw een verhuizing naar het vaderland overwoog. Hij adviseerde het eens in Duitsland, Frankrijk of België te proberen.
Nederland heeft een goede naam in Rusland en dat is niet zo vreemd. Ieder Russisch kind weet dat tsaar Peter de Grote naar Holland ging om het scheepmakersvak te leren. Nederlandse scheepvaarttermen beklijven tot op de dag van vandaag in het Russische idioom. Nederland is een van de grootste investeerders in Rusland. Nederlandse expertise helpt bij de voltooiing van de stormvloedkering bij Sint Petersburg, de aanleg van gaspijpleidingen op Jamal, de winning van olie in de Zee van Ochotsk. Nederlanders hebben de gezonken atoomonderzeeër Koersk geborgen en werden in het Kremlin onderscheiden. En Nederlandse trainers brachten het Russische voetbal opmerkelijke successen.
Bureaucratie
Nederland heeft ook de naam gastvrij en tolerant te zijn. Meer dan eens heb ik als correspondent moeten opdraven om op de Russische radio of televisie weer eens tekst en uitleg te verschaffen over het Nederlandse drugsbeleid, over prostitutie, euthanasie of, pas nog, de doodstraf. Het is me alleen nog nooit gelukt aan een Rus het Nederlandse beleid ten aanzien van gezinshereniging uit te leggen.
Toegegeven, dat ingezetenen van willekeurig welke lidstaat in de Europese Unie zich probleemloos in Nederland kunnen vestigen, maar dat voor een Nederlander met een partner van buiten de EU de deuren onverbiddelijk gesloten blijven en slechts na veel moeite en met een beetje geluk piepend en krakend opengaan, ís ook moeilijk te bevatten. Russen zijn heel wat gewend waar het gaat om bureaucratie. Maar wie drie jaar getrouwd is met een Russisch staatsburger kan, indien gewenst, versneld de Russische nationaliteit verkrijgen.
Onzekere afloop
Mijn Russische vrouw en ik zijn bijna twaalf jaar getrouwd. Concrete plannen of behoefte om op korte termijn met onze kinderen in Nederland te gaan wonen, zijn er niet. De band met Nederland is sterk, maar nu er visa worden verstrekt die vijf jaar geldig zijn is er in ieder geval regelmatig contact met de familie in beide landen mogelijk en kunnen de kinderen zich zowel in hun moederland als hun vaderland thuis voelen. Dat is vooralsnog het belangrijkste. Een directe noodzaak tot verhuizen is er daarom niet, maar dat zou zomaar kunnen veranderen in geval van een andere baan of als de kinderen gaan studeren.
Dat je in zo’n geval toch niet met je hele gezin naar je eigen land kunt terugkeren, maar eerst een lange bureaucratische weg moet bewandelen met bovendien een onzekere afloop, nee, dat wil er bij Russische vrienden niet in. Net zomin als dat het volstrekt niet uitmaakt dat je al zoveel jaar bent getrouwd, of dat je vrouw talloze malen Nederland heeft bezocht en evenzovele malen braaf weer naar huis is teruggekeerd, of dat ze de moeder is van drie Nederlandse staatsburgers, schoondochter, schoonzus, tante is van Nederlanders. "Je bent toch getrouwd?,’" vraagt Dima, zijn wenkbrauwen fronsend. "Wat is dan het probleem?" Ik moet hem het antwoord schuldig blijven.
Vaderlandsliefde
'Welkom in het koninkrijk', wil dan weleens door je hoofd schieten. Het is de ironische titel van een deprimerend boek dat voormalig collega-correspondent Hubert Smeets een aantal jaren geleden schreef over de slepende en soms tot razernij voerende strijd die hij en zijn vrouw Olga bij terugkeer naar Nederland moesten leveren met de ambtelijke en medische bureaucratie. Het is ook een ‘welkom’ aan al die Nederlanders die, door hun buitenlandse ervaring verrijkt, rekenden op een welwillende houding van hun eigen land of, om een modewoord te gebruiken, van loyaliteit jegens de eigen onderdanen. Het gebrek daaraan heeft inmiddels menig leven ontwricht. En dat doet de vaderlandsliefde geen goed.
Bron: Radio Nederland Wereldomroep (http://www.rnw.nl/nl/nederlands/article/column-met-mijn-russische-vrouw-kom-ik-nederland-niet)
Gepubliceerd : 26 december 2009 - 10:14 am